Wystawa „Aleksander Słomiński – artysta zapomniany”

Wystawa pt. „Aleksander Słomiński – artysta zapomniany” pochodząca ze zbiorów Muzeum Kultury Ludowej w Węgorzewie została udostępniona  zwiedzającym w Muzeum Misyjno – Etnograficznym Księży Werbistów w Pieniężnie 7.03.2016 r. i będzie się można z nią zapoznać do 05.05. br.  Przygotowała ją s. Hiacynta Lorenc SSpS a jej komisarzem jest o. Wiesław Dudar SVD.

Pierwsze prace mistrza Słomińskiego (1885-1974) zostały pokazane na Powiatowym i Wojewódzkim Przeglądzie Sztuki Ludowej i Amatorskiej w Węgorzewie i Olsztynie w 1971 roku. Rok później na Wojewódzkiej Wystawie Twórczości Ludowej, Pamiątkarstwa i Plastyki Amatorskiej w Reszlu, sędziwy amator-rzeźbiarz, zachwycił środowisko twórcze swoimi oryginalnymi pracami. Początkowo niezrozumiany, a wręcz wyśmiewany w kręgu najbliższych, został doceniony przez prywatnych kolekcjonerów oraz środowisko muzealników w Polsce i zagranicą.

 Zapomniany mistrz Słoma Słomiński w ciągu trzech lat stworzył ok. 350 niepowtarzalnych prac, które znajdują się w muzeach i prywatnych kolekcjach. W opinii Aleksandra Jackowskiego „rzeźby Słomińskiego są nad wyraz autentyczne i szczere, nie ma w nich żadnego udawania i są miarą możliwości ich twórcy, dlatego też na pozór bezkształtne, klockowate i niezdarne figury zostały uznane za interesujący wytwór ówczesnej sztuki ludowej”.

Prace Słomińskiego zaliczane do nurtu nazywanego prymitywizmem lub sztuką naiwną do dzisiaj wzbudzają zachwyt i zainteresowanie. Wielokrotnie nazywany Nikiforem Północy, rzeźbiarz tworzył prace, które stanowiły odbicie jego własnej filozofii, fantazji i wyobraźni. Wśród osobistości z kręgu polityki i dyplomacji, postaci z życia codziennego lub osób napotkanych w młodości, pojawiają się także postacie ewangeliczne. Jednak rzeźb o tematyce sakralnej jest zdecydowanie mniej niż prac przedstawiających mężów stanu, dyplomatów z wielkiego świata. Wydarzenia i postacie areny polityki i dyplomacji międzynarodowej były również tematem rzadko spotykanym wśród innych ówczesnych ludowych rzeźbiarzy, co jeszcze bardziej sprawiało, że prace Słomińskiego były oryginalne i nietuzinkowe. Nie było w nich też cech naśladownictwa czy stylizacji, przez co były tak pożądane.

Nieproporcjonalnie duże dłonie, długie kończyny, czy lustrzane oczy odbiegały od stylistyki rzeźby ludowej lat 70-tych w Polsce. Dziwnie posklejane z kawałków grubo ciosanego drewna postacie, pomalowane olejną farbą, często wywoływały uśmiech i niezrozumienie. Lecz każda z wyrzeźbionych figur, pozornie niema i martwa, posiadała własny świat, własną osobowość, która ukazana była poprzez gesty rąk. Statyczne, ciosane rzeźby Słomińskiego wywoływały i nadal wywołują niezapomniane wrażenie. To właściwie charakterystyczne dłonie o szerokich, długich, wyciętych palcach informowały o różnych stanach psychicznych postaci. Sygnalizowały radość, strach, smutek, powagę. Dodatkowo, bez znaczenia, czy była to rzeźba świętego, króla, mężczyzny czy kobiety, wszystkie prace w całości pokryte były farbą, co dodawało postaciom osobliwego kolorytu i niespotykanej ekspresji. Często przez niedokładnie położoną polichromię przebijała chropowata faktura drewna, potęgując wrażenie surowości rzeźby. Wyjątkowość i oryginalność prac utalentowanego prymitywisty wzbudzała zaskoczenie, ale również i zachwyt wielu znawców sztuki.

Z materiałów archiwalnych Muzeum Kultury Ludowej w Węgorzewie możemy dowiedzieć się jakim zainteresowaniem cieszyły się jego rzeźby. Mimo lub dzięki ich prostocie, były bardzo chętnie zamawiane przez Biuro Handlu Zagranicznego DESA w Warszawie, muzea w Polsce oraz prywatnych kolekcjonerów.

Ukazana w wystawie kolekcja prac stanowi pewną część dorobku artystycznego wspomnianego mistrza. „Adwokat Persji”, „Prokurator Egiptu”, „Żołnierz Arabii Betlejem” to tylko kilka przykładów prac, które wyrażają zainteresowania artysty.   

Wystawa pt. „Aleksander Słomiński – artysta zapomniany” pochodząca ze zbiorów Muzeum Kultury Ludowej w Węgorzewie została udostępniona  zwiedzającym w Muzeum Misyjno – Etnograficznym Księży Werbistów w Pieniężnie 7.03.2016 r. i będzie się można z nią zapoznać do 05.05. br.  Przygotowała ją s. Hiacynta Lorenc SSpS a jej komisarzem jest o. Wiesław Dudar SVD.

 

Serdecznie zapraszamy.

s. Hiacynta Lorenc SSpS